Zeeschildpad

 

Zeeschildpadden leven alleen in de zee en zijn veel groter dan landschildpadden maar veel kleiner in aantal. Zeeschildpadden leggen enorme afstanden af om hun eitjes te leggen. Zeeschildpadden worden al jaren bedreigd in hun bestaan, ze worden opgegeten, gedood door vissers of vervuiling of ze kunnen hun eitjes niet leggen doordat de natuur geen natuur meer is maar plaats heeft gemaakt voor bebouwing. Zeeschildpadden zijn reptielen, ze zijn koudbloedig en ze leggen eieren, ze kunnen vrij snel zwemmen, tot zo’n 30 kilometer per uur. Er zijn wereldwijd zes of zeven soorten zeeschildpadden, afhankelijk van welke indeling men gebruikt.

 

 

Soorten zeeschildpadden :

 

Karetschildpad - Erethmochelys imbricata

Onechte karetschildpad of Dikkopschildpad  - Caretta caretta

Groene zeeschildpad  - Chelonia mydas

Lederschildpad - Dermochelys coriacea

Warana - Lepidochelys olivacea

Kemps zeeschildpad - Lepidochelys kempii

Zwarte zeeschildpad  - Chelonia agassizi

 

 

Bedreigingen zeeschildpad

 

Alle soorten staan op de Rode Lijst van bedreigde diersoorten. Bedreigingen voor zeeschildpadden, naast het verstoren van hun natuurlijke omgeving, zijn oa de vangst voor consumptie van het dier of voor hun schild. De Groene zeeschildpad heeft als bijnaam soepschildpad maar het is zeker niet de enige soort die werd of wordt gevangen om te eten. Van de Dikkopschildpad is bv bekend dat deze in de jaren 1940 tot 1960 massaal verwerkt werd in de voedingsindustrie met als voornaamste doel export. Tot aan het eind van de jaren ’80 vormde de zeeschildpad een vrij normaal onderdeel van het Mediterrane voedsel en werd de zeeschildpad gewoon verkocht op bv vismarkten in Tunesië en Egypte. 

 

 

Een ander probleem is dat vissers de schildpadden vaak schadelijk vinden voor hun netten en hun visvangst, ze maken de zeeschildpad af en/of vernietigen de eitjes van nesten. Rotzooi in de zee is ook een probleem, een zeeschildpad kan een plastic zak voor een kwal aan zien en deze opeten. Tot slot zijn de stranden waar de zeeschildpad eitjes wil leggen vaak niet meer veilig. Een zeeschildpad legt de eitjes meestal op het strand waar ze geboren is. Als dit strand niet meer het veilige natuurlijke strand is wat het ooit was, doordat er nu teveel licht op het strand schijnt of het strand bezet is door toeristische activiteiten, laat de zeeschildpad de eitjes in zee vallen ipv ze op het strand te leggen en ze met een laagje zand te bedekken. In zee kunnen de eitjes niet uitkomen en de jonge zeeschildpadjes worden nooit geboren.

 

Een ander probleem is dat vissers de schildpadden vaak schadelijk vinden voor hun netten en hun visvangst, ze maken de zeeschildpad af en/of vernietigen de eitjes van nesten. Rotzooi in de zee is ook een probleem, een zeeschildpad kan een plastic zak voor een kwal aan zien en deze opeten. Tot slot zijn de stranden waar de zeeschildpad eitjes wil leggen vaak niet meer veilig. Een zeeschildpad legt de eitjes meestal op het strand waar ze geboren is. Als dit strand niet meer het veilige natuurlijke strand is wat het ooit was, doordat er nu teveel licht op het strand schijnt of het strand bezet is door toeristische activiteiten, laat de zeeschildpad de eitjes in zee vallen ipv ze op het strand te leggen en ze met een laagje zand te bedekken. In zee kunnen de eitjes niet uitkomen en de jonge zeeschildpadjes worden nooit geboren.

 

Lokaal opvangcentrum 

 

Verschillende organisaties houden acties voor het beschermen van zeeschildpadden, iets wat hard nodig is als we niet willen dat deze uitsterft. U kunt altijd een donatie doen aan een lokaal schildpad opvangcentrum of u kunt via het wereld natuurfonds een eenmalig adoptiepakket kopen.

 


 natuur Europa

Ecotoerisme  Europa