Hiërapolis en Pamukkale

 

Hiërapolis en Pamukkale liggen in het zuidwesten van Turkije in de provincie Denizli en is een gezamenlijke Unesco werelderfgoed inschrijving.

 

Hiërapolis

 

Het oude Hiërapolis werd door de Romeinen gebouwd om de bronnen op het plateau van Pamukkale te benutten. Aan deze bronnen werd een religieuze en mystieke betekenis verbonden. De ruines van Hiërapolis bestaan onder meer uit een Romeins badhuis waar nu een museum is gevestigd, daarnaast ligt een palaestra (Grieks of Romeins sportveld). Achter de palaestra liggen de restanten van een basiliek en wat verderop ligt de tempel van Apollo. De nieuwe weg volgt de oorspronkelijke hoofdstraat tot aan de monumentale poort, links ligt het kolossale theater dat goed bewaard is gebleven en waarin enkele mooie beeldhouwwerken en reliëfs zijn te zien. Buiten de stad leidt de weg naar een heuvel waarin de tombe van de apostel Filippus lag. Langs de oude weg naar Epheze liggen ruim 1200 tomben, een van de grootse begraafplaatsen uit de oudheid in Klein-Azië.  

 

 

In een vertrek onder de tempel van Apollo ligt de Plutonium grot, genoemd naar de god Pluto. Oude geschiedschrijvers zoals Strabo beschreven de dampen in de grot als dodelijk. Ieder die de damp inademde zou sterven, de Italiaanse archeologen die de grot in 1957 ontdekten werden ernstig gehinderd door de dampen maar er is niemand aan overleden.

 

Pamukkale

 

Pamukkale is een prachtig natuurverschijnsel, vanaf het plateau van Hiërapolis stroomt kalk- en koolzuurhoudend water uit de bronnen. Hierdoor is een spectaculair mineraal landschap ontstaan van rotsformaties met glanzend witte stalactieten, versteende watervallen en terrasvormige bassins. De terrassen bestaan uit travertijn, een sedimentair gesteente dat wordt afgezet door het water uit de warmwater bronnen. In de natuur komt travertijn voor bij heetwaterbronnen en geisers, deze kalksteen wordt al vele eeuwen als bouwmateriaal gebruikt. Het nationaal monument op de Dam in Amsterdam is bv gedeeltelijk gebouwd uit travertijn.

 

 

Pamukkale wordt ook wel het Katoenkasteel genoemd. Aan het einde van de 2de eeuw bouwden de koningen van Pergamon hier al een thermische spa. Vanaf halverwege de 20ste eeuw toen het toerisme in Turkije tot ontwikkeling kwam werden er hotels gebouwd op de ruines van Hiërapolis. Toen het gebied in 1988 Unesco werelderfgoed werd, moesten de hotels weer worden gesloopt en werd het gebied zoveel mogelijk in oorspronkelijke staat hersteld. 

 

 

 

Laodicea

 

Laodicea ligt op korte afstand van Pamukkale, het warme water van de bronnen zou hier nog lauw zijn en in de oudheid werd Laodicea de stad van het compromis genoemd. In het evangelie van Johannes schreef hij: “ Ik ken uw werken: gij zijt heet noch koud”. In Openbaringen is Laodicea een van de zeven kerken, “ de lauwe kerk, met een geloof dat heet noch koud is”. Te zien zijn een stadion, een odeon en de restanten van twee theaters.

 

 

vakantie Turkije     

 

Ecotoerisme  Europa